العلامة المجلسي ( مترجم : موسى خسروى )
133
بحار الأنوار ( زندگانى حضرت سجاد و امام محمد باقر ع ) ( فارسي )
ميگردد و مظلوم از خانواده من است . آنگاه بزيد بن حارثه فرمود بيا پيش من اين نام باعث محبت بيشترى از تو در دل من شد تو هم نام حبيب و دوست خانواده منى . در كشف الغمه مينويسد شعر حكيم بن عباس كلبى را كه حضرت صادق شنيد : صلبنا لكم زيدا على جذع نخلة * و لم أر مهديا على الجذع يصلب و قستم بعثمان عليا سفاهة * و عثمان خير من على و اطيب « 1 » امام عليه السلام دو دست خود را در حالى كه از ناراحتى برعشه افتاده بود بلند كرده گفت خدايا اگر اين مرد دروغ ميگويد سگى را بر او مسلط گردان . بنى اميه او را پى ماموريتى بكوفه فرستادند ميان بازارها راه ميرفت شيرى او را دريد اين خبر كه به حضرت صادق رسيد به سجده افتاد گفت ستايش خداى را كه وعده خود را وفا نمود . در كشف الغمه مينويسد كه جابر گفت من از حضرت باقر شنيدم ميفرمود هر كس بر هشام بن عبد الملك قيام كند كشته مىشود . اين سخن را بزيد گفتم . در جواب گفت من خودم بودم كه در حضور هشام پيغمبر را دشنام دادند هيچ اعتراض نكرد و در او تغييرى بوجود نيامد اگر در دنيا من بمانم و او « 2 » بر او خروج ميكنم . حضرت صادق بابى ولاده كابلى فرمود عمويم زيد را ديدى عرضكرد ديدم كه او را بدار آويخته بودند بعضى از مردم سرزنش ميكردند و برخى ناراحت و اندوهگين بودند فرمود گريهكننده با او داخل بهشت مىشود و
--> ( 1 ) زيد را بر شاخه خرما بدار آويختيم من مهدى را نديدم كه بدار آويخته شود شما عثمان را با على از روى نادانى مقايسه كرديد با اينكه عثمان بهتر از على است . ( 2 ) در روايت ديگرى است كه اگر من بمانم و پسرم .